Maharajah is de grote winnaar

Maharajah heeft op de renbaan van Vincennes de 93e editie van de Grand Prix d’Amerique (1 miljoen euro) gewonnen. De negenjarige Zweedse hengst, gemend door Orjan Kihlström, liet in de regen en op modderig terrein topfavoriet Up and Quick achter zich, Yarrah Boko werd derde.

Jos Verbeeck slaagde er niet in zijn naam een vijfde keer op de erelijst te krijgen. De 56-jarige Aarschottenaar mende Timoko naar de vijfde plaats. Ready Cash, winnaar in 2011 en 2012 en vorig jaar tweede, was met Up and Quick één van de twee belangrijkste kanshebbers, maar ging in de fout en werd gediskwalificeerd. Toen hij in de laatste bocht een aanval inzette ging hij in galop. Royal Dream, de winnaar van vorig jaar, finishte deze keer als zevende.

Voor Maharajaj, getraind door Stefan Hultman, was het de tweede podiumplaats in het officieuze WK drafrennen. In 2011 was hij al eens tweede. Die zege leverde zijn eigenaars 450.000 euro op.

De uitslag van de 93e Grand Prix d’Amérique (draf – 2700 m – Groep I – 1.000.000 euro), zondag in Vincennes:
1. Maharajah (Örjan Kihlström) 1:13.3
2. Up and Quick (Jean-Michel Bazire) 1:13.4
3. Yarrah Boko (Pierre Vercruysse) 1:13.8
4. Roxane Griff (Eric Raffin) 1:13.8
5. Timoko (JOS VERBEECK) 1:13.9
6. Uhlan du Val (Cédric Mégissier) 1:14.0
7. Royal Dream (Jean-Philippe Dubois) 1:14.1
8. Quinoa du Gers (Matthieu Abrivard) 1:14.2
9. Tiego d’Etang (Christian Bigeon) 1:14.3
10. Vanika du Ruel (Franck Anne) 1:14.3

15. Rêve de Beylev (DOMINIK LOCQUENEUX) 1:15.2

MAHARAJAH

9-jarige bruine hengst uit Zweden

Record: 1.10,3

Trainer: Stefan Hultman

Rijder: Örjan Kihlström

Afstamming:

Viking Kronos- Chili Kahn- Giant Chill

90 % Amerikaans, 10 % Frans bloed

Linebred op zowel Super Bowl (3 + 4) als Speedy Crown (5 + 3)

Foundation mare: Star Queen (U123)- bekende dravers uit deze familie zijn o.a. Daylon Magician, Daylon Mystique, Frances Bulwark, Frances Nibs, Mr Spender, Queen Of Jewels, Västerbo Miguel.

Moeder Chili Kahn (1.13,1, SEK. 1.051.500) was zelf weliswaar een jaargang topper- derde in Breeders Crown- maar stamt uit een tak van deze moederlijn die al meerdere generaties “niks” gebracht heeft. Naast Maharajah bracht ze tot op heden nog niks noemenswaardigs. Toevalstreffer, of de klasse van Viking Kronos?

Carrière

Hij debuteerde als driejarige met een galoppade, maar vervolgens groeide zijn reputatie in een sneltreinvaart. Na zijn zege in de E3-finale te Bergsåker (1.13,6/2.140 meter) wist de anders übercoole Kihlström zijn tranen niet te bedwingen; op dat moment wist iedereen dat we in de vorm van Maharajah met iets heel bijzonders te maken hebben. Zijn gangen lieten meer dan eens te wensen over en over explosieve speed beschikte hij al helemaal niet. Maar hij had macht en vermogen te over. Gedurende het seizoen zou hij 9 keer winnen uit 12 starts, met als absoluut hoogtepunt de overwinning in het Kriterium in een nieuw koersrecord van 1.14,0/2.640 meter.

Gedurende het vierjarigen-seizoen bleek Maharajah extreem vatbaar voor infecties; een gegeven dat hem in de rest van zijn loopbaan zou plagen. Trainer Hultman wist hem echter te pieken naar de grote koersen. En daar was hij dan ook echt outstanding. Yield Boko zou na de Derby, waarin hij van kop af werd murw gebeukt door Marre, nooit meer de oude worden. Vervolgens bleek hij in een sterk bezette editie van de Grand Prix de l’UET veel te sterk voor zijn internationale generatiegenoten. Good old Jean-Pierre Dubois verzuchtte na zijn rit met Royal Crown: “Ik had wel gehoord dat Maharajah een goed paard is. Maar als ik had geweten dat ‘ie zó goed is, dan had ik de kop wel gewoon afgegeven”.

Gezien de specifieke eigenschappen van Maharajah leek hij bij uitstek geschikt voor het Franse winterseizoen. En dat bewees hij dan ook als zesjarige. In zowel de Prix d’Amérique als de Prix de France moest hij weliswaar zijn meerdere erkennen in Ready Cash, maar de tweestrijd tussen deze twee kanonnen degradeerde de rest tot figuranten. Eenmaal terug in Zweden kwam er ruis op de lijn, terwijl hij bij zijn volgende Franse winterseizoen aanmerkelijk minder indruk wist te maken. Hij werd weliswaar vierde in de Prix d’Amérique, maar hij zou geblesseerd uit de koers komen. Na zijn eerste dekseizoen werd hij gedurende het najaar in huis-tuin-en-keuken-koersen voorbereid op zijn derde Franse winterseizoen. Nog maar enkele maanden geleden sloeg hij (voor zijn doen) echter een bleek figuur op Vincennes, waarop hij door velen werd afgeschreven.

 Maar zie: met een nieuwe uitrusting (dicht hoofdstel, rondom zonder ijzers en voor een Amerikaanse Spyder bike) leek hij begin april een metamorfose te hebben ondergaan. In een serie voor de Olympiatravet kwam hij na een vlammend eindschot slechts een neusje tekort voor de overwinning. Het feit dat de daaropvolgende finale in een moordend tempo werd afgelegd speelde hem weliswaar in de kaart, maar dat deed niks af van zijn demonstratie van klasse. Officieus werd hij de laatste 1.500 meter geklokt in 1.09,5, resulterend in een eclatante overwinning in een nieuw koersrecord van 1.11,0 over 2.140 meter. Na de koers kon Kihlström, voor de tweede keer in zijn zo succesvolle loopbaan, zijn emoties niet meer de baas. Zelfs hij was gaan twijfelen of Marre nog op zijn oude niveau zou kunnen terugkomen, gaf hij na de koers snikkend toe…

In de Oslo Grand Prix werd de Spyder bike ingeruild voor een Tornado bike; een nieuwe sulky (van dezelfde fabrikant) die nog beter is gemodelleerd op het exterieur van de Viking Kronos-zoon. Na een onmogelijk koersverloop, waarin koploper Sebastian K. een relatief rustig tempo kon dicteren, vloog hij in de laatste rechte lijn nog naar de derde plek. Daags na de koers kwam het antwoord van Hultman waar heel Zweden op had gehoopt: “Ja!”. Op achtjarige leeftijd maakt Maharajah in de Elitlopp zijn debuut over de mijl. Dit gegeven is tamelijk uniek. De laatste deelnemer die juist in de Elitlopp debuteerde over de mijl was overigens L’Amiral Mauzun. Die overigens wel zowel de serie als de finale wist te winnen…

Bronnen: hln.be en drafsport.nl